බනිස් කෑ හැටි..

බනිස් කන හැටි නොදන්න කෙනෙක් මෙදියත ඉන්නවාදැයි සිතිය නොහැකිය..මන්ද යත් බනිස් කෑම වනාහි අප පොඩි කාලයේ සිටම කරනු ලබන්නකි..දශක හතරකට එහා සිට බනිස් කෑවා නම් ඉතින් තවත් ඊට එහා කතන්දර මක්කටද කියා කෙනෙකුට සිතෙන්නටහ් පුළුවන්ය.
මන් අද කියන්ඩ යන්නෙ අපි පොඩි කාලෙ බනිස් කෑ හැටිත් බනිස් සම්බන්ධ කතන්දර කිහිපයක්මය.

අද නා නා ප්‍රකාර බනිස් තිබුනත් අපි පොඩි කාලෙ තිබ්බෙ සීනි බනිස් විතරයි..කොලොම් පුරේ සහ අනිකුත් ලොකු ලොකු ටවුන් වල අය මෙහෙම කියනකොට නෑ අපි නම් ඒ කාලෙ තව තව බනිසුත් කෑවෙමු කියා කීවොත් මට නම් කියන්න වෙන්නේ...අපි හිටි හද්දා වන්නිකරේ තිබ්බ එකම එක බේකරියේ තිබ්බෙ මන් කියන සීනි බනිස් පමණක් ම බැවින් අද වන විට නා නා ප්‍රකාර බනිස් කා තිබුනද පොඩි කාලෙ නම් කෑවේ එම බනිස් විතරක්මය..

අපේ හෙන්රි ලොක්කත් එක සැරයක් අර හොරි බනිස් ගැන ලියාලා තිබ්බා !

බනිස් පුළුස්සා  දවසක් ඇතුලත නම් බනිස උඩ තිබෙන සීනි කැට වෙනම කෑ හැකි අතර දින ගාන වැඩි වනවිට එම සීනි දියවී බනිසේ උඩ කට්ටමටම දියරයක් මෙන් ඇලේ.. එමනිසා බනිසේ උඩ තිබෙන සීනිවලින් අපි අළුත් බනිස් මොනවාද යන්න හඳුනා ගැනීමට පුරුදු වූයෙමු.

අපේ නිවසේ සිට මීටර් පන්සීයක් පමණ දුරින් අපේ ගමේ බේකරිය තිබුනු අතර අප හදිසියකට හැර අනිත් සෑම වෙලාවෙම අපි පාන් සහ බනිස් මිල දී ගත්තේ මේ බේකරියෙනි. බේකරියේ වැඩ කිරීමට බේකරි හිමියාට අමතරව තවත් ගෝලයන් කීපදෙනෙක්ම සිටි අතර..එක් ගෝලයෙක් අප බනිස් මිලදී ගන්නා සෑම දිනකම මේ කෙසෙල් එපාද කියා සරම උස්සා පෙන්නීමට පුරුදුව සිටි අතර.. අපද සෑම දිනම උඹම කාපන් ඔය කෙහෙල කියා හූ කීමටද පුරුදුව සිටිමු. පසු දිනක මේ ගෝලයා තම කෙසෙල අපේ සෙට් එකේම සිටි සුදු මල්ලීගේ ඇඟේ ඇතිල්ලීමට උත්සාහ කිරීම නිසා සුදු මල්ලීගේ තාත්තාගෙන ගුටි කා බේකරියෙන් අස්වී ගිය බවක් මතකයේ තිබේ...

අපි ඉස්කෝලෙ හත ශ්‍රේණිය පමණ වන තෙක්ම අපිට කෑමට ඇදිහැස විස්කෝත්තු ලබා දුන් අතර පසුව එය නතර කර දැමිනි..පසුව අර කොළඹට කිරි අපිට කැකිරි කාලයේදී නැවතත් බනිසක් හා කිරි වීදුරුවක් පාසලෙන් ලබා දුනි.. එම බනිස් කෑමට හැක්කේ සමහර දින වල පමණි..සමහර දින වල ඒවා කෑමට නොහැකි නමුත් අප එකිනෙකාට ගසා ගැනීමට නම් කදිම භාණ්ඩයක් වීය..

ඒ කාලය අප උ.පෙල කරන නාහෙට නාහන කොල්ලො රංචුවක් වූමු..පාසලේ කුමක් හෝ මගෝඩි වැඩක් වී නම්..එයට සම්බන්ධ නොවූවද සියල්ලෝම මුලින්ම සැක මුසුව බැලුවේ අප දෙසයි. එසේ බැලීමට ඕනෑ තරම් සාධක තිබුනු අතර..ඒ පිළිබඳ අප නම් කන්ගාටු නොවූයෙමු.

උ.පෙල කලා හා වාණිජ පමණක් තිබුනු අතර අප කොල්ලන් 18ක්ද කෙල්ලන් විසි ගානක්ද පන්ති දෙකේම සිටියෝය..කෙල්ලන්ට රහසිගතව..අප දෛනිකවම බනිස් බෙදන වෙලාවටම ඔවුන් අතරින් හොඳම බනිස් හිමි කෙල්ල හා නරකම බනිස් හිමි කෙල්ල තෝරා සම්මාන දීම පුරුද්දක්ව පැවති බව මතකය..

"අද ඔයා තමයි නම්බර් වන් !"

"අද ඔයා ලාස්ට් අනේ!"

යනුවෙන් ඔවුන්ටම අපි කීවද ඔවුන් කිසි දිනක ඔවුන් එසේ ඇගයීමට ලක් වන්නේ කුමන නිර්නායක මතද යන්න නම් නොදැන සිටියෝය..

"මහ වල් උඹල නම්"

කියමින් ගස්සා ගෙන යාම හැර ඔවුන්ට වෙනත් විකල්පයක් නම් නොතිබුනි..


මතකයේ හැටියට නම් එදා තරමක වැසි දිනයකි..දිවා විවේක කාලයෙන් පසු තිබුනේ ආර්ථික විද්‍යා විෂයයි. නමුත් එම විෂය උගන්වමින් සිටි ගුරුතුමිය ප්‍රසූත නිවාඩු ලබා ගෙන තුබූ බැවින් නව ගුරුවරයකු පැමිණෙන තුරු අපට එම කාල පරිච්ඡේදය තරම් හොඳ වෙනත් කාල පරිච්ඡේදයක් නම් නොවිනි..

එදා ලද බනිස්ද එකිනෙකාට ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට හැර වෙනත් දෙයක් කිරීමට සුදුසු තත්වයක නොතිබිනි..පාසල් කාළපරිච්ඡේද අතරේ අපගේ ක්‍රීඩා භූමිය වුයේ විද්‍යාගාරය පසු පස තිබූ නිදහස් භූමියයි..එය එක් පසකින් විද්‍යාලයේ තාප්පයකින් කෙලවර වූ අඹ ගස් කීපයකින් සෙවන ලද ප්‍රදේශයකි..

අපද බනිස් රැගෙන එම පැත්තට ගියේ එක්කෝ අප අපටම ප්‍රහාර එල්ල කර ගැනීමට හෝ විද්‍යාල භූමියේ සහ පිටත සිටින බල්ලන්ට ඒවායින් දමා ගැසීමටයි. බල්ලන්ද බනිස නොවදින මානයට දුව ගොස් ආපසු විත් බනිස් රැගෙන කෑමට පුරුදුව සිටියෝය..නිවැරදිම එල්ලයකට ලකුණු 10ක්ද, ආසන්නයට වදින එල්ල වලට ලකුනු 6,4, 3 ලේද ගෙන දවසේ බනිස් වීරයා තේරීමේ තරඟය අප සැමටම මහත් විනෝදයක් ගෙන දුන්නේය.

එදින බනිස් ගල් මෙන් හයිය ඒවා වූ බැවින්දෝ කවුරුන් හෝ ...ඒ සමන්ත විය යුතුයි..මන්ද ඔහු මෙවන් අපූරු වෙනස් අළුත් අදහස් දීමේදී ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් ගෙන සිටි නිසයි..

"අපි අද හොඳම බනිස තෝරමු බන් අපේ සෙට් එකේ.."

"නියමයි.."

සියල්ලෝම ඒකමතිකව යෝජනාව ස්ථීර කලෝය..

කුඩා සිලි සිලි බෑග වල ඔතා තිබූ බනිස් දෙකක් ඇඳ සිටි බැනියම අතරට රිංගවා අප ඉදිරියෙන් ලාලිත ගමනක් යා යුතුයි..අප දෙන ලකුණු අනුව ඉහලම ලකුණු ලබා ගන්නා තැනැත්තා අංක එක වනු ඇත..බඩ සහ කොන්ද රිදෙන තුරු හිනා වෙමින්..අප මේ ක්‍රීඩාව කලෙමු..පළමු වටයෙන් 10 දෙනෙක්ද..එයින් දෙවන වටයට 5 දෙනෙක්ද තෝරා ගතිමු..තරඟය එන්න එන්නම තියුණු ස්වරූපයක් ගත්තේ..ලාලිත්‍ය ගමනට අමතරව බඳ සොලවමින් කරන නැටුමක්ද අවසන් වටයට එකතු වීය..

අපේ පන්තියේම හැන්ඩියා වූයේ විජේය..ඔහු පැහැපත් සිරුරකට හිමිකම් කීවෙන් මුල් වටයේ සිටම වැඩි ලකුණු ලබා ගත්තේ ඔහුය..

ඔහුගේ වාරයේ ඔහු අප මැදට විත් සුරූපී රැඟුමක් පටන් ගෙන..මද වෙලාවකින්..එක් වරම එය නැවැත්වීය..

අපද වික්ශිප්ත වීමු..කුමක්දෝ නරකක් වීමට ඔන්න මෙන්න බව අප සියළු දෙනාගේම හිත් වලට දැනෙන්නට වීය..විජේ වහා කමිසයේ බොත්තම් ගැලවීමට ගත්තත්..

"ඔහොම හිටු"

ඒ අපේ විනය භාර සර්ගේ කටහඬයි..

විජේගේ අතකින් අල්ලා ගෙන ,

"සේරම වරෙව් මාත් එක්ක..එකෙක් පනින්න එපා මන් දැන් පැය භාගයක් තිස්සේ බලන් හිටියේ උඹලගෙ විගඩම "

මොහොතකට පෙර ලද සතුට දියාරු වන්නට වූයේ ක්ෂණයකිනි..
විනය සර් විජේගෙ අත් දෙකින් අල්ලා ගෙන මරන්න ගෙන යන හරකකු සේ ඇද ගෙන යයි. ඊට පිටි පස්සෙන් අපද එක එකා පේලියට ගමන් කරයි. විද්‍යාගාරය සහ විදුහල්පති කාමරය අතර සියළුම පන්ති වල ගුරුවරු සහ ළමයින් පැති බැම්ම උඩින් දෑස් ලොකු කර ගනිමින් අප දෙස බලා සිටී.  අප විජේ දෙස බැලීමු..බනිස් පෙනෙන්නට නොතිබීම අපගේ සිතට තරමක සහනයක් ගෙනාවත්..

විදුහල්පති කාමරය තුල බැලූ විට අපට එලොව පොල් පෙනුනේ..එතුල ගුරුවරියන් කීප දෙනෙක්ම වූ බැවිනි. 

මේ සියල්ලෝ ඉදිරියේ විනය සර් අපගේ ක්‍රියාව විස්තර කරනු ඇත..ගැලවී යාමට තවත් රෙදි කොහිද ???

"මන් කිව්වනෙ සර්ට මුන් රැල ගැන අපි ගුරු දෙගුරු සමිතියේදි කියමු කියලා කොහෙද සර් ඇහුවෙ නෑ"

"මොකද විනය සර් ? මොකද මේ සැරේ මුන් කරලා තියෙන්නෙ?"

"මිස්ලා යන්ඩ..මට මිස්ලා ඉස්සරහ මුන් කර වැඩේ කියන්න බෑ සර්"

නුරුස්නා මුහුණින් වූවද ටීචර්ලා කිචි කිචි ගාමීන් අප දෙස බලමින් එතනින් ඉවත් වීය..

"ගලවපන් කමිසේ"

විජේ කමිසයේ පහල බොත්තම් ගලවන විටම තඩස් හඬ නගමින් බනිස් දෙක බිමට් පතිත වීය..

අප සිනා නොවී බොහෝ අමාරුවෙන් මුහුණ සකසා ගෙන සිටියේ ලෝකයේම සිටින අහිංසකම අහිංසක ළමයින් අප බව විදුහල්පතිතුමාට පෙනෙන්නටය.

බනිස් ගෙඩි දෙක අතට ගත් විනය සර්..

"මේ මුන්ට කන්න දෙන ඒවා..මේකා මේ දෙක මෙහෙම තියා ගෙන.."

විනය සර් බනිස් දෙක තම පපුවට තබා පෙන්වමින්..

"මෙහෙක් මෙහෙක් කර කර ඇවිදිනවා."

විනය සර් ඇවිද පෙන්වන විට අප තද කර ගෙන සිටි සිනහව පිටට පැන්නේය,

"මුන් හිනා වෙවී ලකුණු දානවා..අර උඩ පන්තියේ ඉන්න උන් ටිකක් පඳුරු අස්සෙ ඉඳන් බල ඉන්නවා..මේ ලොකු උන් මෙහෙම කරන කොට අපි පොඩි ළමයින්වත් හදා ගන්නේ කොහොමද සර්"

විදුහල් පති තුමාද අපහසුවෙන් සිනහව වලක්වා ඉතා බැරෑරුම් මුහුණක් මවා ගනිමින්..

"ආ ඕකට සර් ඔයි තරම් කේන්ති ගන්න එපා..අපි දෙමු හොඳ දඬුවමක්"

අපට සිදු වූයේ බනිස් දෙකත් ළඟ තබා ගෙන විදුහල්පති කාමරය ඉදිරිපිට ඊළඟ කාල පරිඡ්චේදය වන තුරුම දන ගසා ගෙන ඉන්නටයි..
සිදු වූයේ කුමක්ද යන්න දැන ගැනීමට අප පංති දෙකේම කෙල්ලන්ට අවශ්‍ය වූවත් කිසිවකුත් කිසිවක් නොකී නමුත් පසු දින විනය සර් එක් ටීචර් කෙනෙකුට මුළු කතන්දරයම කීම නිසා එය පාසලටම රහසක් නම් නොවූයේය..

එක් හෝටලයකට ගොස් එක් වරක් පමණක් කල හැකිව තිබූ බනිස් කෑමක් අප කලෙමු..
ඒ නම් අප 10 දෙනකු පමණ ගොස් බනිස් හා ප්ලේන් ටී ඉල්ලීමත් බනිස් ගෙඩි හතරක් පමණක් කා තවත් බනිස් ගෙඩි 2-3ක පමණ යට පැත්තෙන් කා එය නොපෙනෙන සේ අනිත් පැත්තට හරවා තබා අඩුවෙන් මිල ගෙවීමයි..පසු කාලයක වේටර් වරු ඉතුරු වන කෑම පරික්ශා කිරීමට පුරුදු වූ නිසා එය දිගු කාලයක් කර ගෙන යාමට නොහැකි වීය..


එක බනිස් ගෙඩියක් 30 දෙනකුට කෑමට හැකිද කියා කිසිවෙක් ඇසූවොත් පිළිතුර වන්නේ බැහැ යන්නයි..
නමුත් කැම්පස් රැග් සීසන් එකේ එක් තේ වෙලාවක අප 30 දෙනෙකුට දුන් අභියෝගය වූයේ එක් බනිස් ගෙඩියක් අප තිස් දෙනාම විසින් කෑමයි..

කුඩා කැබල්ල බැගින් කෑ එම බනිස ජීවිත කාලය පුරාවටම මතකයේ රැඳෙනු ඇත.. නවක වදය පිළිබඳ බොහෝ අමිහිටි කතන්දර පට බැඳෙද්දී අප ලද ඉමිහිරි සිදුවීම් ගොන්නක් ඔබ වෙත ලබා දීමට ඉටා ගෙන සිටිමි...

මේ ආකාරයෙන් බලන කල බනිස් කෑමට ප්‍රිය නොවන කිසිවකු ඇතැයි සිතිය නොහැකිය.

යාල පැත්තෙ ගිය ගමන.. ජායාරූප පමණි...

මේ වෙනකොට යාල නම් සංචාරය කරපු නැති කෙනෙක් ඉන්න විදියක්ම නෑ.. පහු ගිය සති අන්තෙ අපිත් ආයිමත් යාල ගියා. මීට ඉස්සෙල්ලා ගිය කාණ්ඩයක් නොවුනු නිසා නවමු අත්දැකීමක් උනත් යාල නම් ඉතින් සුපුරුදු විදියටම ඒ වගේමයි.. ගිය නඩයේ පොඩි අය හිටි නිසාදෝ අපිට ගොඩක් උදෙන්ම නම් යාලට යන්න බැරි උනා..ඒකෙන් අපිටමයි පාඩුව  උනේ නම්..සත්තු ගොඩක් උදේ කෑම කාලා යන්ඩ ගිහින් වගෙයි පේන්ඩ තිබුනෙ නම්..

කැමරාව අතේ තිබ්බ නිසාදෝ මන්දා මම බොන කට්ටිය හිටි පැත්ත පලාතක ගියේම නෑ..යාල යන්ඩ ඉස්සර දවසෙ අපි ගියේ බට අත කෘෂි ගොවි පලට..

අපි ගියේ අධි වේගෙ...

මේකෙ ෆොටෝ නම් නොදැකපු කෙනෙක් නැතුවම ඇති..

බට අත ගොවිපොල


ඒකට යන මොහොතේ නම් මට මතක් උනේ  මන් කාලෙකට  ඉස්සෙල්ලා ලියපු ඒ පෝස්ට් එක..

http://liyanna-liyanna.blogspot.com/2012/01/blog-post.html


ඒ පෝස්ට් එකේ මවපු සිහිනයට ටිකක් හරි ලං වෙන්න පුළුවන් තරමේ මෙතන ගොවිපල තිබුනා..

මේ තියෙන්නෙ  ඇතුළුවීම වැගිහිට්ටෙක් ගෙන් රුපියල් 30 ක ටිකට් එකක් කඩනවා..

පරිසරය රැකෙන්න ඕනි නිසා කෑම ඔතන කොල අරෙහෙ මෙහෙ නොදා කුණු බැරල් වලටම දාන හින්දද කොහෙද කේඩෑරි වෙච්ච බල්ලෙකුට අපේ අය නම් කන්න දුන්නා 

බොහොමයක් ගස් අපි දැකලා තිබ්බට හරි නමින් අඳුනන්නෙ නෑ..හොඳටම හුරු පුරුදු ගස් කීපයකටම කියන නම් දැන ගත්තා..

එක එක වර්ග වලට එක එක අංශ වෙන වෙනම තිබ්බා..

මේ ඇතුල්වීමෙ දොරටුව එක්ක පැත්තකින් තිබ්බ පොකුණ එක්ක එන දර්ශනය නම් ලස්සනයි..

තැනින් තැන තිබ්බ මේ වගේ මැටි වලින් හදපු ගෙවල් හරිම ලස්සනයි.. ගම් වල ගෙවල් වගේ..විඩාව නිවා ගන්න ඉඳ ගෙන ඉන්න නම් ටොප් !

අපිව දැකලා කලබල වෙච්ච මෙයා දිව්වෙ නම් පන එපා කියලයි !

සුළං බලයෙන් සහ සූර්‍ය බලයෙන් ක්‍රියා කරන විදුලි පහන් !

හම්බන්තොට රෑ නැවතුන තැන..

යාල වනෝද්‍යානය 

මෙන්න නරියා පාර පැනලා ඔරේ රන් ! මෙයා දුවනවා දැකලා අපෙ අය කිව්ව හූවට මෙයාට ලැජ්ජා හිතෙන්නත් ඇති.. පස්සෙ මන් හූ කීව අයට පෙන්නුවා අර ඔබේ නිශ්ශබ්දතාවය රන් හා වටී කියලා වගේ තියෙන බෝඩ් එකක්.. අපේ සෙට් එකට ඒක දැකලා ලැජ්ජා හිතෙන්න ඇති කියලා හිතුනා..

මේ ටිකට් ගන්න ඔෆිස් එක ළඟ තියෙන කෞතුගාරය..මගේ විජිතය ලියන ගාමිණි අයියගෙ ගිරිතලේ කෞතුකාගාරය බලන්න යන්න බැරි උන එක ගැන පොඩි ශෝකයක් ඇති උනේ නැත්තෙම නෑ..

මේ පෝස්ටරය කියෙව්වහම දුක හිතුනා සෆාරි ජිප් එකකට අහු වෙච්ච දිවි පැටියෙක්.. බලන්න ඩ්‍රයිවර් ලගෙ තියෙන නොසැලකිල්ල ..මොන තරම් පාඩුවක්ද වෙලා තියෙන්නෙ.?

අප්පා මෙයා නම් අපිට පේන්ඩම වට දෙක තුනක්ම කැරකිලා නැටුවා..

මොනරා නටන කොට පස්ස එලියෙ කිව්වට බලන්නකො ඒ පැත්තෙත් තියන ලස්සන !

මෙතන කිඹුලෙක්, නරි කීප දෙනෙක් සහ කපුටො ටිකක් තමන්ගෙ උදේ ආහාරය ගන්නවා 

මෙන්න මෙයා නම් අපි යන කම්ම මේ අකුලෙන් එලියට ආවෙම නෑ..

පස්සෙදි මෙන්න මෙහෙම මෙයා පාර පැනලා තිබ්බා ..

මෙන්න මගේ සංචාරයේ හොඳම ෆොටෝ ටික.. මෙයා ගහ උඩ ඉඳන් ගොදුරක් කාලා .. ගහින් බිමට බැස්සා.. 
මුළු ට්‍රිප් එකෙක ෆොටෝ ටිකත් හරි..මෙන්න මේ දිවියගෙ ෆොටෝ ටිකත් හරි..

බලන්න ඇවිස්සෙන දූවිල්ල කොයි තරම්ද කියලා..කළු පාට වාහෙනෙ.. අපේ ඇඟ පුරාමත් ඔයි තරම්ම දූවිල්ලක් තිබ්බා.. අතර මඟදි මන් කැමරාව කීප සැරයක්ම සුද්ද කලා !

කිඹුලා හොඳටම බුදි..

අද පෝස්ට් එක නම් ලියන්න කම්මැලි කමෙන් ෆොටෝ වලින් ම පිරෙව්වා කියලා හිත දොස් කියනවා හරියට..