-----------------------------------------------------------------------
මගේ මුළු ඇඟම පණ නැති වෙන්නාක් මෙන්ය. ඒ අතර බෝතලයට වතුර පුරවමින් සිටි පොලිස් අක්කා අප දෙසට හැරුනාය.
"ආ මොකෝ ලියන්න මල්ලි ? කොහොමද දැන් අවුරුදු උත්සවේ වැඩ. ?"
ආ මේ දයානි අක්කනෙ...
"මොකද සමරේ අයියා ඔය ලියන්නාව අල්ලගෙන ඉන්නෙ ?"
ඒ අවසරයෙන් මා
"අයියෙ, මන් ටුක් ගාලා එන්නම් "
ලද අවසරයෙන් මා පැන ගත්තෙ වැසිකිලියටයි. හිතේ හැටියට මද විරාමයක් ගෙන දෙවරක්ම අවශ්‍යතාවය ඉටු කරගත් මා එළියට ආවේ දරුණු යුද්ධයකින් පරාජය වීමට ඔන්න මෙන්න තිබියදී වර්ශාව නිසා කල් දැමූ පසු ගෙදර එන සෙබලකු සේය.
මා එළියට එනවිට දයානී අක්කා බෝතලය එක අතක තබා ගෙන අනිත් අතින් බිත්තිය අල්ලාගෙන දෙකට නැවී ගෙන හිනා වෙමින් සිටියාය. සමරේ අයියාද සිනහාවෙමින් සිටියද මා දුටු වහාම මුහුණ වෙනස් කර ගත්තෙ..
"අහු වෙනකන් තමයි හිටියෙ.. ඕක තමයි දයා කියන්නෙ හොරු අපිව හොයා ගෙන එනවා කියලා "
" යන්න අරින්න සමර අයියෙ ඔය පොඩි එකාව මන් යනවා ඩියුටි "
ඒ දයානි අක්කාය.
" මෙච්චර හොරු අල්ලපු මට බෝලෙ බස්සල එදා පැන ගත්තා..අද තෝව ඉවර කරනවා "
කියමින් මගේ අත දැඩිව අල්ලාගෙන අසල වූ මල් පාත්තියෙන් වූ අතුරු පාර දිගේ මාව ඇද ගෙන යන්නට වූයේ සමරෙ අයියායි. මරන්න ඇද ගෙන යන හරකෙකු මෙන් මාද ඊළඟට වෙන්නේ කුමක්ද යන්න සිතමින් සිටි අතර
ආ මේ කොහෙද මේ අරන් යන්නෙ ? ඒ පොලිස් භටයන්ගේ නිළ නිවාස පිහිටි ගොඩනැගිල්ලයි. සමහර අය තවමත් නිදිය.. සමහරු මදුරු දැල් අස්සෙන් ඔළුව එලියට දමමින් අප දෙස බලයි.
" මොකද සමරෙ ඔය පොඩි කොල්ලෙක් අල්ලා ගෙන උදේ පාන්දරම ? "
"අපොයි උඹ ළඟදි ගෙදර ගියෙත් නැහැ නේද ? ඔන්න ඔය කොල්ලට යන්න ඇරපන් බන්.."
"මේ උඹලට මතකද මන් අවුරුද්ද සතියෙ අර කිව්ව සීන් එක ? අච්චර දරුණු හොරුත් මගෙන් බේරිලා ගිහින් නැති එකේ ..එක අච්චාරු කුක්කෙක් මගෙන් පැන ගත්තා කියලා..ආන්න ඌ තමයි මේ!අද ආවා මට බාර වෙන්නම."
සරඹ පෙළපාලියකදී සීරුවෙන් සිටින් යන විධානය ඇසූ භට පිරිසක් මෙන් මෙම කතාව ඇසූ සියල්ලෝම මා දෙස බලන්නට වූයේ සත්ව උද්‍යානයකට අළුතෙන්ම ගෙනත් දැමූ සත්වයෙක් නරඹන පිරිසක් මෙනි. මදුරු දැල් අතරින්ද, සපත්තු පොලිශ් කරමින්ද, සමහරු නාන කාමරයේ සිට එළියට පැමිණෙමින්ද මා දෙස බලන්නට වූයේ..මා වික්ශිප්ත කරමිනි.
"සමරෙ අයියගෙන් පැන ගත්තා කියන්නෙ මූ නම් ඉස්සරහදි නොම්මර එකේ අයිආර්සී කාරයෙක් වෙනවා සුවර් එකටම"
"යකෝ ජීවිත කාලෙටම මූව හිරේ දමලා තියන්න ඕනි අද ඉඳලම"
"උඹ දැනන් උන්නෙ නැද්ද සමරෙ අයියා ගැන මීට ඉස්සර වෙලා"
"කොහෙ දැන ගන්නද බන් දැන් මෙහෙට ඇවිත් සති දෙකයිනෙ"
"අම්මට සිරි මේ අපේ ලියන්න මලයා නේද?"
"යකෝ මූ ඉස්කෝලෙ ඉන්නෙ නම් දෙකට ගනින්න බෑ වගෙයි"
"මොන දෙකද බන් මුන් තමයි ගිය අවුරුද්දෙ පොලිසි වත්තෙ කුරුම්බා හොරෙන් කෑවෙ හවුස් මීට් කාලෙ"
"දැන්මොකද සමරෙ අයියා මූට කරන්නෙ ?"
"ගහමුද ධර්ම චක්‍රයෙ ?"
"පිස්සුද බන් මේ දැන් මාව දැකපු පාරටම මූට කලිසමේ චූ ගියා.. බය වෙච්ච බය විල්ලට.. ඒ මදෑ ! මේකා මගෙ ලොකු කොල්ලගෙ වයසෙමයි..මට ඌව මතක් උනේ බන්.."
සියළු කතා මැද මට මේ හැඟුම් බර කටහඬ ඇසුනේ අර බුරුසු රැව්ල නටවමින් අඩි පොළවේ හැප්පු ගොරහැඩියාද යන්න හරියටම නිශ්චිත කර ගැනීමට කර ගැනීමට පසු පස හැරී සමරේ අයියා දෙස බැලූ මා හට දැක ගැනීමට හැකි වූයේ ජීවිතයටවත් අමතක නොවන දර්ශණයකි.
ඒ අවස්ථාවේ පොලිස් යුනිෆෝමයක් හැඳි දයාබරම දෑසක් මා වෙත එල්ලවී තිබිනි. ඝන රැවුල අතරින් ඇඳී ගිය හෘදයාංගම සිනහව අදටත් පොලිස් නිළධාරියකුගෙන් මා දැක ඇති අව්‍යාජම, සෙනෙහබර, සහෝදරාත්මක සිනහවයි.
"මම මූට මන් ඉන්නකං අයිආර්සී කාරයෙක් වෙන්න ඉඩ දෙන්නෙ නෑ"
ඒ අවස්ථාවේ පොලිස් යුනිෆෝමයක් හැඳි දයාබරම දෑසක් මා වෙත එල්ලවී තිබිනි. ඝන රැවුල අතරින් ඇඳී ගිය හෘදයාංගම සිනහව අදටත් පොලිස් නිළධාරියකුගෙන් මා දැක ඇති අව්‍යාජම, සෙනෙහබර, සහෝදරාත්මක සිනහවයි.
"මම මූට මන් ඉන්නකං අයිආර්සී කාරයෙක් වෙන්න ඉඩ දෙන්නෙ නෑ"
කියමින් මගේ උරහිස මත තැබූ අත තුලින් දැනුනු උණුසුම මා විඳ ඇත්තේ මාගේ පියාගෙන් පමණි.
ඔහු කී දෙය කලේය. ඔහුගේ බිරිඳ, මගේම වයසේ වූ පුතා සහ අවුරුදු 2ක් බාල දියණිය මගේම පවුලේ අය වූ අතර..
වරෙක මුළු ලංකාවම වෙළා ගත් භීශණයක අඳුරේ රට වෙලී යද්දී..මා ජීවිතය රැක ගත්තේ කාරණා තුනක් මත බව මට වැටහේ. ඒ මා එම දේශපාලන කල්ලි වලට සම්බන්ධ නොවීම, මාගේ වාසනාව හා මෙසේ සමරේ අයියා තුලින් සමීපව පොලීසිය සමඟ බැඳුනු සම්බන්ධතාවය මත ඔවුන් අප පිළිබඳව තැබූ විශ්වාසය යන කාරණා තුනයි.මා ජීවිතයේ ලද ජයග්‍රහණයන් වලදී අවංකවම සතුටු වූ අයවළුන් අතර සමරෙ අයියා ඉහලින්ම සිටියේය. මා සරසවියට තේරී නොදන්නා නුපුරුදු කොළඹක ගත කල කාලයේ ඔහුද රාජකාරී කලේ කොලොම් පුරයේය. පඩි ගත් විට මා හමුවෙන ඔහු කීයක් හෝ මගේ අත මිට මොලවා යන්නේ ඔහුගේ පුතාට අහිමි වූ සරසවි වරම් ලද මා දෙස බලමින් සතුටු වෙමිනි. මගේ බොහෝ යහළුවන් ඔහු දැන සිටියේ මාගෙ එක් කුස උපන් සොයුරා ලෙසය. මාද එය නැත යන්න කීමට ගියේ නැත.
වසර 20 ක් පමණ කාලයක් හකුළුවා ගත් කල.. අද සමරේ අයියා විශ්‍රාම සුවයෙන් ඔහුගේ දුවගේ ගෙදර කාලය ගත කරයි. මෙම බ්ලොග් ලිපි පෙල මගේ එම සොයුරියගේ මාර්ගයෙන් අයියා වෙත ලැබෙන්නට සැලැස්වූ මා හට පසු ගිය සතියේ ඇය කතා කලේ..
"අයියෙ තාත්තා හොඳටම හිනා උනා අයියගෙ කතාව කියවලා.. හරිම සතුටින් කතා කලේ අයියා ගැන.. පස්සෙ මන් දැක්කා තාත්තා අපිට හොරෙන් අඬනවා.. ඉස්සර කාලෙ ගැන මතක් වෙලා වෙන්න ඇති.. අයියට නිවාඩු තියෙනවනම්.."
ඔව් හැකි ඉක්මනින් මා මගේ එක් කාලයක සොයුරකුවූ, පියකුවූ, හොඳම මිතුරකු වූ ඔහු වෙතට ගොස් ආ යුතුමය..
නීති විරෝධී බූරු තැපීමක් කර දැඩි නීතිගරුක පොලිස් නිළධාරියකුට අසු වෙන්නට ගොස්, ඒ හරහා ගොඩ නැගුනු ජීවිතයේ මෙම සංසිද්ධිය මා දිවිය තුල කිනම් අරුමයක් එක් කලේද යන්න පිළිබඳව මාගේ සිතේ ඇත්තේ වචනයට පෙරලා ගත නොහැකි තරමේ හැඟීම් සමුදායකි...
ජීවිතයේ ඉතා සුළු සිදුවීමක් හා සම්බන්ධ වෙමින් ඉදිරියට ඇදී ගලා යන සංසිද්ධීන් සමූහය වර්තමානයේ අප සමග ගැටෙන අපූරුව !
මෙම කතාව අවසානයි කීමට මට නොහැක.
ජීවිතයේ ඉතා සුළු සිදුවීමක් හා සම්බන්ධ වෙමින් ඉදිරියට ඇදී ගලා යන සංසිද්ධීන් සමූහය වර්තමානයේ අප සමග ගැටෙන අපූරුව !
මෙම කතාව අවසානයි කීමට මට නොහැක.
